Koniec cierpienia w niecierpliwości - część 1/2

Niecierpliwością nazywamy stan gonienia, ciągłego niepokoju, aby mieć jak najszybciej. Często słyszymy: ale jestem niecierpliwy, już chciałbym to mieć, dlaczego nie mogę tego mieć teraz, chcę mieć to wszystko teraz.
W słowie niecierpliwy, gdy się przyjrzymy i trochę nadintepretujemy sprytnie ukrywa się drugie słowo: cierpienie.

Gdy jesteśmy niecierpliwi, tak właśnie często się czujemy: cierpimy, bo nie mamy, nie możemy mieć tego co pragniemy. Interesujące, że w ostatnich dwóch miesiącach aż pięciu moich klientów na coaching „cierpiało" na niecierpliwość. Jakiś czas temu przepracowywałem u siebie ten temat. Analizując swoje zachowania i myśli oraz strategie moich klientów wypracowałem skuteczny system, który pozwala zrozumieć nieświadomy mechanizm cierpliwości. To co mnie zaskoczyło, to u wszystkich proces był podobny. Różnił się tylko indywidualnymi życiowymi potrzebami jak np.: co jest dla mnie ważne i z jakiego powodu jestem niezadowolony - ponieważ nie mam jeszcze tylu pieniędzy, tej pracy, tego związku itp.

To co zaraz przeczytasz, może pozwolić Ci zmienić kilka kluczowych aspektów w Twoim życiu jeśli chodzi o Twoje cele i ich realizację. Poznasz system, który mnie oraz moim klientom pozwolił na opanowanie niecierpliwości i zyskanie cierpliwości z pozostawieniem potrzebnego pobudzenia, napięcia, które jest niezbędne, aby czuć motywację do działania.
Jest to pierwsza część artykułu. Druga ukaże się w kolejnym Newsletterze.

Na początku ważne jest, abyśmy się dobrze rozumieli. Mówimy o niecierpliwości, która prowadzi do niepokoju, napięć i braku działania. Nie mówimy o stanie pobudzenia, napięcia i głosie wewnętrznym, który mówi: „dawaj, dawaj, jeszcze tego nie zrobiłeś" i motywuje. Granica zapewne jest płynna i nie każdy powie, że jest mu to potrzebne. Ba, może powiesz, że niecierpliwość doładowuje Cię do pracy i dzięki temu realizujesz cele szybciej niż ustaliłeś. To wszystko prawda, tak może być. Jednocześnie ten artykuł jest dla tych, którzy czują, że ich podejście jest destrukcyjne i ograniczające.

Poniższy mechanizm opiera się w głównej mierze na metodzie, którą w 2008 roku sprowadziłem z żoną do Polski: Time Line Therapy^TM. We wrześniu 2008 odbyło się pierwsze w Polsce szkolenie Time Line Therapy Practitioner^TM. Od tamtego czasu zgłębiamy temat pracy z nieświadomym umysłem, linią czasu, działaniem przeszłości i przyszłości w ludzkim umyśle.

Mechanizm cierpliwości - niecierpliwości część 1:

Pierwszą najprostszą rzeczą jest często konflikt dwóch części:
• chcę mieć TO teraz - potrzeba czasu, aby TO zrealizować
• on TO ma - ja muszę na TO czekać
• jej już się TO udało - ja jeszcze TEGO nie mam
• wiem, że potrzeba czasu ALE czy nie mogę mieć tego teraz

Praca z częściami to jeden z fundamentów Time Line Therapy^TM bądź procesów Creating Your Future®. Jest ona zawsze kluczowym i niezwykle ważnym momentem podczas pracy coachingowej w ramach Sesji Przełamania. Musimy zrozumieć, że człowiek zdrowy i szczęśliwy potrzebuje być zintegrowany i spójny. Jedną z podstawowych funkcji nieświadomego umysłu jest dążenie do integracji części tak, aby człowiek mógł zachować spójność. Dlatego też, nawet jeśli jest w nas konflikt dwóch bądź więcej części, korzystanie np. z Time Line Therapy™ jest łatwe, ponieważ używamy naturalnych mechanizmów, które w nas są. Problemy emocjonalne, depresja, niepokój, czy właśnie niecierpliwość, wynikają z wewnętrznego, najczęściej nieświadomego konfliktu dwóch części: cierpliwej strony naszej natury i niecierpliwej, spokojnej i ambitnej, luzaka i perfekcjonisty, powinno się i nie powinno się, chcę ale nie mogę itp. Części te tworzymy sami poprzez nasze mało ekologiczne myśli, mogą być też one tworzone przez środowisko-rodzinę, czy pracę.

Potrzebujemy te części zintegrować. Jest na to kilka sposobów. Jedną z nich jest Integracja Części, metoda Time Line Therapy^TM. Na szkoleniu prezentujemy inną wersję do pracy z klientem i jego nieświadomym umysłem. Tutaj poznasz prostszą wersję tego narzędzia:

1. Zlokalizuj skonfliktowane dwie części - np. chcę to mieć teraz, ale nie mogę, muszę czekać dwa lata.

2. Spersonalizuj i nazwij je. Nadaj każdej części cechy osoby, z którą można rozmawiać, np.:
a. Chcę to mieć teraz --> Speedy Gonzales
b. Nie mogę, muszę czekać dwa lata --> Pan Czekadło

3. Ustaw dwa krzesła, jedno po swojej prawej, drugie po lewwej stronie. W swojej wyobraźni posadź na jednym krześle jedną część, a na drugim drugą część. Np.:
a. Na prawym krześle - Speedy Gonzales
b. Na lewym krześle - Pan Czekadło
Ty usiądź na razie po środku.

4. Zadaj sobie pytanie: Patrząc na te dwie części, co się stanie, gdy nastąpi integracja, gdy obie części się zintegrują? Jaki efekt będzie dla Ciebie pozytywny? Co wtedy poczujesz, co zobaczysz? Do czego dążysz będąc mediatorem między częściami?

5. Usiądź teraz na pierwszym krześle, w miejsce części od której chcesz zacząć. Ustaw się tak, aby być naprzeciwko drugiej części. Czas spojrzeć całkowicie z jej perspektywy.
a. Usiądź wygodnie na krześle i zamknij oczy.
b. Wejdź w perspektywę pierwszej części - jakie są jej cechy osobowości?
c. Co ona widzi, co czuje? - Zapamiętaj bądź zapisz.
d. Jakie są jej myśli i przekonania? Dlaczego jest to dla niej ważne? - Zapamiętaj bądź zapisz.
e. Jaki symbol/metafora kojarzy Ci się z tą częścią? - Zapamiętaj bądź zapisz.
f. Połóż w swojej wyobraźni ten symbol na środku pomiędzy krzesłami.

6. Usiądź teraz na drugim krześle, w miejscu drugiej części. Ustaw się tak, aby być naprzeciwko pierwszej części. Czas spojrzeć całkowicie z jej perspektywy.
a. Usiądź wygodnie na krześle i zamknij oczy.
b. Wejdź w perspektywę drugiej części - jakie są jej cechy osobowości?
c. Co ona widzi, co czuje? - Zapamiętaj bądź zapisz.
d. Jakie są jej myśli i przekonania? Dlaczego jest to dla niej ważne? - Zapamiętaj bądź zapisz.
e. Jaki symbol/metafora kojarzy Ci się z tą częścią? - Zapamiętaj bądź zapisz.
f. Połóż w swojej wyobraźni ten symbol na środku pomiędzy krzesłami.

7. Teraz gdy lepiej znasz już obie części, wróć do pierwszej części i zadaj sobie pytania:
a. Co jest takiego we mnie (w części pierwszej), czego chciałbym/chciałabym nauczyć drugą część? Jakie mam zasoby, które chciałbym przekazać? - Zapamiętaj albo zapisz.
b. Co jest takiego w drugiej części, czego chciałbyś/chciałabyś od niej/niego się nauczyć? - Zapamiętaj albo zapisz.

8. Wróć do drugiej części i zadaj sobie pytania:
a. Co jest takiego we mnie (w części drugiej), czego chciałbym/chciałabym nauczyć pierwszą część? Jakie mam zasoby, które chciałbym przekazać? - Zapamiętaj albo zapisz.
b. Co jest takiego w pierwszej części, czego chciałbyś/chciałabyś od niej/niego się nauczyć? - Zapamiętaj albo zapisz.

9. Stań teraz pośrodku, w miejscu gdzie położyłeś symbole obu części. Przypomnij sobie wszystkie obserwacje z obu części i nauki, które nawzajem obie części sobie przekazały. Pozwól sobie na integrację i nieświadomy proces połączenia obu części w jedność. Pamiętaj, że Twój umysł naturalnie dąży do spójności i równowagi. Musisz mu tylko na to pozwolić i w tym pomóc. Najważniejsze podczas integracji części są następujące elementy:

• zrozumienie, że Nieświadomy Umysł dąży do spójności, a negatywne przekonania i nierowiązane sprawy budują w nas konflikty
• zrozumienie w pełni obu stron
• zadanie sobie pytań: czego każda ze stron mnie uczy i czego chciałaby się nauczyć od drugiej
  
  

10. Wróć na środkowe miejsce. Jak się teraz czujesz? Co się zmieniło?
Jeśli chcesz możesz symbolicznie ustawić teraz inaczej krzesła, aby zaprezentowały inną relację. Zapisz wnioski. Obserwuj siebie przez najbliższy czas. Zwracaj uwagę na różnicę w emocjach.

To pierwszy etap pracy nad cierpliwością. Ciąg dalszy nastąpi w kolejnym Newsletterze.